Nadat we vorig weekend over de Oesterdam waren gereden hebben we verschillende meren gezien. Eén daarvan trok mijn aandacht. Namelijk het Markiezaatsmeer. Nadat ik verder onderzoek had gedaan bleek het een natura 2000-gebied te zijn waardoor het mijn aandacht nog meer trok. Er zijn 162 Natura 2000-gebieden in Nederland. Deze zijn er om de biodiversiteit te beschermen en te versterken. Het gaat dan om de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn. Om hier meer informatie over te vinden raad ik je aan om de site natura2000.nl te bezoeken.

Op de parkeerplaats aangekomen konden we twee kanten op. Namelijk naar rechts naar de vogelhut of naar links een pad op dat weer naar verschillende andere routes leidde. We besloten links te gaan. Eerst hebben we een klein stukje de zwart-gele route gevolgd, daarna een stukje blauw-geel en daarna weer de zwart-gele route rechtsaf. Dit is allemaal zichtbaar op de routekaart tussen mijn foto’s.

Wat meteen opviel was het aanwezige geluid van ganzen. We zagen ze niet maar hoorden ze erg goed. Er vlogen ook steeds ganzen voorbij die naar de richting van het geluid vlogen. Wij besloten graag deze ganzen te willen ontmoeten. Als eerste kwamen we bij een kleine plas waar vier konijnen vrolijk aan het huppelen waren. 1 Zwarte en 3 bruine. Iets meer in de verte zagen we IJslandse paarden. We liepen langs een hek van ijzerdraad en prikkeldraad wat wel even het gevoel gaf dat we in het buitenland waren. Het was ijskoud omdat het net gevroren had.

Uiteindelijk bij de ganzen aangekomen zagen we tussen de 500 á 800 ganzen. Het was in ieder geval niet te tellen en er kwamen steeds meer ganzen bij. Het zijn eigenlijk gewoon prachtige dieren. Ik heb twee ganzensoorten kunnen spotten en dat was de kolgans en de brandgans. Dit is wel bijzonder want de brandgans staat op de lijst van de beschermde soorten voor dit Natura 2000-gebied. De brandgans broedt niet bij Het Markiezaatsmeer maar komt hier overwinteren. Ze komen ook in het noorden van Nederland veel voor. De gans heeft een zwarte nek met witte wangen. Als ze vliegen zie je een duidelijk onderscheid tussen de zwarte nek en de witte buik.

Op het moment dat ik de ganzen aan het fotograferen was maakte ik één van de mooiste momenten uit mijn leven mee. Plotseling vlogen alle ganzen op een twintigtal ganzen na de lucht in. Dit maakt een enorm hard fladderend geluid. Dit gebeurde zo plotseling dat ik het helaas niet vast heb kunnen leggen. De ganzen hebben een paar minuten al gakkend rond gevlogen boven ons hoofd waardoor er een deken van 500 ganzen boven ons hoofd vloog. Dit was zo mooi dat ik er even stil bij heb gestaan om alleen maar te kijken. Ik ben er nu nog steeds van onder de indruk. Wat is de natuur toch mooi. Veel mensen vinden ganzen vervelend maar ik het vind het machtig mooie beesten. Maar dat had ik al gezegd.

Het meer zelf hebben we niet heel goed kunnen ervaren maar dat gaan we de volgende keer doen. Dan zullen we de route nemen naar de vogelkijkhut.